Rumba

()

Rumba

Zarys historii

Rumba, podobnie jak wiele ta艅c贸w Ameryki 艁aci艅skiej powsta艂a pod wp艂ywem rytm贸w, pie艣ni i ta艅c贸w pierwszych niewolnik贸w afryka艅skich, kt贸rzy oko艂o 400 lat temu zostali przywiezieni na wyspy karaibskie, g艂贸wnie na Kub臋.

S艂owo 鈥rumba鈥 odnosi si臋 na Kubie do ta艅ca ludowego i jest pochodzenia hiszpa艅skiego. Ludowa rumba jest ta艅cem w wysokim stopniu erotycznym, pe艂nym gwa艂townych i wij膮cych si臋 ruch贸w bioder, ramion i korpusu. Jest ona r贸wnie偶 na Kubie ta艅cem widowiskowym, wykonywanym przez solistki lub grup臋 dziewcz膮t na estradzie, albo popisowo na parkiecie przez par臋 ta艅cz膮c膮 w pewnej od siebie odleg艂o艣ci. Na Kubie ta艅czy si臋 r贸wnie偶 rumb臋 towarzysk膮, ale nosi tam ona kilka odr臋bnych nazw: guaracha to taniec wykonywany w szybkim tempie, son i bolero ta艅czone s膮 w tempie umiarkowanym lub wolnym. Mimo 偶e son jako taniec towarzyski nie posiada wszystkich cech niepohamowanej rumby ludowej, zawiera jednak takie elementy ta艅ca afryka艅skiego,jak ruch n贸g przypominaj膮cy rozgniatanie karalucha (cucaracha), ruch bioder wyst臋puj膮cy tutaj bez udzia艂u ramion (pozosta艂o艣膰 z czas贸w pracy niewolniczej, podczas kt贸rej pozwalano Murzynom 艣piewa膰; Murzynki, kt贸re nosi艂y ci臋偶ary na g艂owie, mog艂y ta艅czy膰 wtedy tylko biodrami) obroty w miejscu na艣laduj膮ce chodzenie dooko艂a obr臋czy starego wozu, le偶膮cej na ziemi.

Rumba pojawia si臋 po raz pierwszy w Europie w latach 1927-1929, 艣ci艣lej m贸wi膮c- w Pary偶u, gdzie by艂a demonstrowana przez grup臋 kuba艅skich tancerzy produkuj膮cych si臋 przy oryginalnej orkiestrze kuba艅skiej Don Baretta. Muzyka i taniec nie zyska艂y godnego wzmianki powodzenia, poniewa偶 by艂y, jak na owe czasy, zbyt egzotyczne. Inaczej by艂o jednak w Stanach Zjednoczonych. W latach trzydziestych, podczas prohibicji, 鈥瀞pragnieni鈥 Amerykanie wyje偶d偶ali na wycieczki dooko艂a wysp Morza Karaibskiego oraz na urlopy Na Kub臋, gdzie nie obowiazywa艂 zakaz picia alkoholu. Mieli oni mo偶liwo艣膰 cz臋stego s艂uchania muzyki kuba艅skiej i ogl膮dania kubanskich ta艅c贸w. Poza tym Amerykanie byli przyzwyczajeni do ogl膮dania ta艅c贸w murzy艅skich u siebie w kraju. W latach trzydziestych rumba dotar艂a r贸wnie偶 do tanecznej stolicy 艣wiata, do Londynu. Gra艂a tutaj s艂ynna orkiestra kuba艅ska pod kierownictwem Don Aspiaza. Ale i tutaj, podobnie jak w Pary偶u, muzyka spotka艂a si臋 raczej z ch艂odnym przyj臋ciem.

Rozw贸j towarzyskiej rumby mo偶na 艣mia艂o przypisa膰- nie 偶yj膮cemu ju偶 dzisiaj- s艂ynnemu londy艅skiemu nauczycielowi ta艅ca Pierre Laffite鈥檕wi znanemu w 艣wiecie tanecznym pod pseudonimem 鈥濵onsieur Pierre鈥. Z pochodzenia Francuz, mieszka艂 stale w londy艅skiej dzielnicy Soho, gdzie posiada艂 w艂asn膮 szko艂臋 ta艅ca przy Geek Street. Partnerk膮 jego by艂a s艂ynna tancerka i nauczycielka Miss Lavelle. Pierre by艂 nie tylko dobrym nauczycielem i tancerzem, ale tak偶e choreografem w 艣cis艂ym tego s艂owa znaczeniu. Zapocz膮tkowa艂 on bogat膮 ju偶 dzisiaj literatur臋 fachow膮 z zakresu ta艅c贸w towarzyskich Ameryki 艁aci艅skiej, badaj膮c ich pochodzenie, rozw贸j i folklorystyczne cechy ich 藕r贸de艂, w krajach macierzystych. Jeszcze w roku 1934 stwierdzi艂, 偶e istniej膮 r贸偶ne style i sposoby ta艅czenia rumby.

Wi臋藕 ta艅ca z kultur膮 fizyczn膮 jest oczywista, cho膰 nie zawsze i przez wszystkich bywa zauwa偶ana i doceniana. Wynika to z jednej strony ze zbyt w膮skiego rozumienia kultury fizycznej, z drugiej za艣 traktowania ta艅ca jako ga艂臋zi sztuki widowiskowej b膮d藕 tylko jako formy zabawy. Przyjmuj膮c definicj臋, 偶e kultura fizyczna to 鈥瀋a艂okszta艂t dorobku spo艂ecznego w dziedzinie piel臋gnacji cia艂a to jest ca艂okszta艂tu systematycznie stosowanych 艣rodk贸w natury sprawno艣ciowej , wychowawczej i rozrywkowej wp艂ywaj膮cy na rozw贸j fizyczny ludzi, rozw贸j ich aparatu ruchowego oraz stosowania tego偶 do wszechstronnych potrzeb osobowo艣ci ludzkiej w danych warunkach rozwoju 偶ycia spo艂ecznego鈥 -nie ma w膮tpliwo艣ci, 偶e taniec jest jednym z tych 艣rodk贸w, a wi臋c i form膮 kultury fizycznej, by艂 i jest- i ta funkcja cz臋sto dominowa艂a- jedn膮 z najstarszych form sztuki i kulturowej dzia艂alno艣ci cz艂owieka. Taniec by艂, jest i zawsze b臋dzie jednym ze sposob贸w prze偶ywania i przekazywania emocji, form膮 fizycznego i duchowego wy偶ycia , sposobem zabawy i odpr臋偶enia. Wielorako艣膰 jego spo艂ecznych funkcji zmienia艂a si臋 i przeobra偶a艂a w zale偶no艣ci od ca艂okszta艂tu przemian spo艂ecznych i kulturowych.

Rumba towarzyska

Nazywana ta艅cem mi艂o艣ci lub ta艅cem nami臋tno艣ci. Wchodzi w sk艂ad dziesi臋ciu ta艅c贸w towarzyskich . Rumba rozliczana jest na 鈥渞az, dwa, trzy, cztery鈥. Rozliczenie tempa kroku podstawowego to wolny, szybki, szybki. Trzymanie podobnie jak w innych ta艅cach latynoameryka艅skich mo偶e by膰 otwarte (za jedn膮 r臋k臋) lub zamkni臋te (obiema r臋koma). Ci臋偶ar cia艂a musi by膰 stale utrzymywany nad palcami st贸p. Chodzenie w tym ta艅cu odbywa si臋 na nogach wyprostowanych w kolanach. Partnerka w rumbie kusi i wymyka si臋, partner za艣 prezentuje sw膮 wybrank臋 i pozornie podejmuje jej gr臋, ale tak naprawd臋 to on prowadzi. Rumb臋 na turniejach ta艅ca ta艅czy si臋 jako trzeci膮 z pi臋ciu ta艅c贸w latynoameryka艅skich.
Rumb臋 towarzysk膮 rozlicza膰 mo偶emy w dw贸ch rytmach: wspomnianym ju偶 raz, dwa, trzy, cztery czyli w rytmie square, ale tak偶e w rytmie cubana (cztery, raz, dwa, trzy).

Rumba to taniec, wymagaj膮cy dobrej koordynacji ruch贸w i znakomitej kondycji fizycznej. Ale o tym ta艅cu nie decyduje jedynie technika, kt贸rej mo偶na si臋 nauczy膰, ale zaanga偶owanie w taniec, zmys艂owo艣膰. 鈥淏ohaterk膮鈥 tego ta艅ca jest kobieta, emanuj膮ca erotyzmem, kt贸ry przenika ka偶dy jej ruch, to na niej skupia si臋 nasza uwaga. Rumba to przepe艂niony erotyzmem mi艂osny taniec, pe艂en zmys艂贸w gest贸w i 鈥瀢臋偶owych鈥 ruch贸w ca艂ego cia艂a. Dobrze zata艅czona rumba to wr臋cz miniprzedstawienie teatralne. U偶ywaj膮c wszystkich swoich wdzi臋k贸w tancerka uwodzi m臋偶czyzn臋, to patrzy mu w oczy, to znowu udaje, 偶e go nie widzi, wzrokiem szuka innego, aby wzbudzi膰 zazdro艣膰 partnera, zniewoli膰 go i ca艂kowicie nad nim zapanowa膰. Kobieta, kt贸ra ta艅czy rumb臋, jest odwa偶na i zmys艂owa 鈥 i to w艂a艣nie powinien podkre艣la膰 str贸j.

Rumba kuba艅ska

Rumba kuba艅ska z rumb膮 towarzysk膮 ma wsp贸ln膮 tylko nazw臋. Zar贸wno muzyka jak i taniec s膮 zupe艂nie r贸偶ne. Rumba kuba艅ska sk艂ada si臋 z trzech r贸偶nych stadi贸w muzycznych, kt贸re mo偶na pogrupowa膰 w nast臋puj膮cy spos贸b:

Diana 鈥 wst臋p w postaci melodyjnego fragmentu bez sp贸jnego tekstu, za to z kr贸tkimi chaotycznymi frazami, kt贸re maj膮 za zadanie stworzy膰 odpowiedni膮 atmosfer臋.
D茅cima 鈥 piosenkarz improwizuje, prezentuj膮c histori臋, kt贸ra ma by膰 g艂贸wnym motywem w rumbie
Rompe la rumba 鈥 wkraczaj膮 instrumenty perkusyjne, przed muzyk贸w wychodzi para tancerzy lub pojedynczy tancerz (w przypadku stylu columbia), a piosenkarz podkre艣la jeden ze zwrot贸w z tekstu utworu, kt贸ry b臋dzie 艣piewany przez ch贸r jako refren na zmian臋 z improwizuj膮cym solist膮.

Podsumowanie

Wsp贸艂czesna rumba to prawdziwy teatr mi艂o艣ci, przepe艂niona jest erotyzmem, pe艂na zmys艂owych ruch贸w ca艂ego cia艂a. Opowiada o kobiecie, kt贸ra przy pomocy swoich wdzi臋k贸w uwodzi m臋偶czyzn臋 po to by go zniewoli膰 i zapanowa膰 nad nim. Partnerka w tym ta艅cu zdecydowanie powinna by膰 na pierwszym planie, partner nie mo偶e dominowa膰.

Przez wielu tancerzy rumba uwa偶ana jest za klasyk臋 ta艅c贸w 艂aci艅skich. Chocia偶 zasady rumby s膮 proste i nadaj膮 si臋 do nauki dla pocz膮tkuj膮cych, to oddanie jej charakteru wymaga wielu lat pracy i udaje si臋 dopiero dojrza艂ym tancerzom.

W rumbie silnie zaakcentowane jest uderzenie 鈥4鈥, muzyka pozwala na ukazanie kontrast贸w miedzy akcj膮 woln膮 i szybk膮. Taniec ten wymaga ogromnej precyzji, a im wolniejsza muzyka, tym trudniej go poprawnie wykona膰. S臋dziowie zwracaj膮 uwag臋 na staranno艣膰 prowadzenia st贸p, przeprostowane kolana oraz ruch ca艂ego cia艂a.

Przyk艂adowe wykonania rumby towarzyskiej:

Jak oceniasz ten materia艂?

Kliknij na gwiazdk臋, aby zostawi膰 swoj膮 ocen臋

艢rednia ocena / 5. Liczba g艂os贸w:

Jak dot膮d brak g艂os贸w! Oce艅 ten post jako pierwszy.

Pierre August Renoir

Poprzedni wpis
Wiedzo Znawca
Redaktor z rzemios艂em w r臋ku na co dzie艅 szef kontroli jako艣ci w brytyjskim oddziale Amazona. W niedalekiej przysz艂o艣ci planuje zrealizowa膰 m艂odzie艅cze marzenia i napisa膰 ksi膮偶k臋.

Komentarze - masz co艣 do napisania? Zostaw prosz臋 informacje.