Pawlak Antoni

Pawlak Antoni

()

Antoni Pawlak (ur. 1952)

Pawlak Antoni

Pawlak Antoni

Poeta, publicysta, krytyk literacki, redaktor, urodzi艂 si臋 4 sierpnia 1952 roku w Sopocie. Do roku 1974 mieszka艂 w Gda艅sku, potem wyjecha艂 do Warszawy, w okresie od lipca do grudnia 1984 przebywa艂 za granic膮 (Francja, Niemcy). W roku 1999 ponownie wr贸ci艂 do Gda艅ska.

Ju偶 jako m艂ody cz艂owiek Antoni Pawlak by艂 przeciwnikiem panuj膮cego ustroju, 15 czerwca 1972 roku zosta艂 skazany na p贸艂toraroczne wi臋zienie w zawieszeniu na dwa lata za bojkot wybor贸w do Sejmu. W czasie stanu wojennego by艂 internowany blisko dwa lata (od 13 grudnia 1981 do 13 lipca 1983 roku).

Pawlak jako poeta debiutuje w 1973 roku na 艂amach 鈥濴iter鈥. W latach 1973-1974 ukazuje si臋 manifest m艂odej grupy poet贸w z Wybrze偶a Muzea samowiedzy, kt贸rej g艂贸wnym inicjatorem jest Pawlak. W roku 1974 ukazuje si臋 arkusz poetycki pt. Jestem twoim powolnym morderc膮 (suplement do Nowego Wyrazu z 1974 r. ), rok p贸藕niej samodzielna ksi膮偶ka poetycka Czynny ca艂膮 dob臋, b臋d膮ca jednym z najciekawszych debiut贸w m艂odych poet贸w. Nast臋pnie wydane zosta艂y: Ksi膮偶eczka wojskowa (wspomnienia pobytu autora w wojsku, kt贸ry przerwa艂 studia z zakresu historii filozofii w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (1981, 1991); Portret wsp贸lny 鈥 wsp贸lnie z Marianem Terleckim (1981) i Ka偶dy z was jest Wa艂臋s膮 (1984, 1990), a tak偶e tomiki poetyckie: Czy jeste艣 got贸w鈥 (1981), Obudzimy si臋 nagle w p臋dz膮cych poci膮gach (1981), Brulion wojenny (1983), Cztery poematy (1983), Wbrew nam (1983), Powt贸rka (1984), Zmierzchy i grypsy (1984), *** (1984), Schwierige Gedicht Auswahl (1987) i Zamiast (1989).

Kontestacja Antoniego Pawlaka polega艂a nie tylko na jawnym sprzeciwie wobec partii i panuj膮cego ustroju 鈥 anga偶owa艂 si臋 tak偶e w tworzenie niezale偶nych czasopism. W latach 1978-1980 by艂 m.in. redaktorem podziemnego 鈥濸ulsu鈥, ponadto ju偶 od 1977 r. cz臋艣膰 swoich utwor贸w poeta zamieszcza w 鈥瀌rugim obiegu鈥, to samo dotyczy szeregu tomik贸w wydawanych w latach osiemdziesi膮tych. Innym wa偶nym przejawem opozycji Pawlaka by艂o wsp贸艂tworzenie pisma literackiego 鈥濶aprzeciw鈥, kt贸re powsta艂o w gda艅skiej stoczni 鈥濻ierpnia 鈥80鈥. Jego teksty znajduj膮 si臋 tak偶e w Almanachu 鈥濸unktu鈥 gda艅skich 艣rodowisk tw贸rczych 鈥濻olidarno艣膰. Gda艅sk Sierpie艅 鈥80鈥. Do czasu og艂oszenia stanu wojennego Pawlak by艂 redaktorem naczelnym 鈥濱nformatora Kulturalnego Solidarno艣ci鈥 (IKS) wydawanego przez Region Mazowsze. W latach 1980-1989 by艂 cz艂onkiem NSZZ 鈥濻olidarno艣膰鈥, przynale偶a艂 r贸wnie偶 do towarzystwa 鈥濸ow艣ci膮gliwo艣膰 i Praca鈥.

We wczesnym etapie tw贸rczo艣ci poezja Pawlaka by艂a nacechowana m.in. funkcj膮 spo艂eczn膮, wyp艂ywaj膮c膮 bezpo艣rednio ze 艣wiadomo艣ci i odbioru rzeczywisto艣ci PRL-owskiej. Wzorem dla poety by艂a liryka czo艂owych przedstawicieli pokolenia 鈥68 Krzysztofa Karaska, Adama Zagajewskiego, szczeg贸lnie Ryszarda Krynickiego. Niemniej jednak, wczesna poezja opr贸cz zaanga偶owania politycznego, kt贸rego trudno by艂o unikn膮膰 w 贸wczesnym czasie, w swojej przestrzeni literackiej wype艂niona jest symbolik膮 艣mierci, somatyzmem miasta, motywami somnambulicznymi, a tak偶e charakterystyczn膮 dla 贸wczesnych m艂odych poet贸w z Pomorza schizofreniczn膮 postaw膮 podmiotu lirycznego.

Po roku 1989 ukaza艂y si臋 nast臋puj膮ce utwory A. Pawlaka: D艂ugie no偶e, kr贸tkie sukienki (1990), Kilka s艂贸w o strachu (1990), Nasze kobiety si臋 starzej膮 (1995), Zmarli tak lubi膮 podr贸偶e (1998), Akt personalny (1999), Strach w moich oczach jest g艂臋boki jak studnia (2002). W p贸藕niejszej tw贸rczo艣ci Pawlak wyra藕nie uprywatnia swoj膮 poezj臋, podmiot liryczny staje si臋 alter -ego autora. Szczeg贸lnie jest to widoczne w Akcie personalnym, niezwykle osobistym zbiorze wierszy, w kt贸rym autor przedstawia swoj膮 liryczn膮 drog臋 鈥 od pierwszych wierszy po okres dojrza艂y. W utworze tym czytelnik mo偶e zobaczy膰 np. kserokopie odpisu skr贸conego aktu urodzenia poety lub akt oskar偶enia A. Pawlaka z roku 1972, co staje si臋 tym bardziej wymowne, 偶e ksi膮偶ka ukazuje si臋 w momencie powrotu poety do swojego rodzinnego miasta, Gda艅ska, kt贸ry w wierszach Pawlaka cz臋sto urasta do rangi 鈥瀖iasta utraconego鈥, miasta-symbolu.

Swoje wiersze i artyku艂y A. Pawlak publikowa艂 w licznych czasopismach polskich i zagranicznych: 鈥濧rchipelag鈥 (Berlin Zachodni), 鈥濧utograf Post鈥, 鈥濨rulion鈥, 鈥濪ziennik Ba艂tycki鈥, 鈥濭azeta Wyborcza鈥, 鈥濭reen River Review鈥, 鈥濶agyvil谩g鈥, 鈥濶ewsweek Polska鈥, 鈥濶owy Wyraz鈥, 鈥濸odpunkt鈥, 鈥濸olityka鈥, 鈥濸uls鈥, 鈥濻tudent鈥, 鈥瀂apis鈥 i wielu innych. W roku 1989 za艂o偶y艂 pismo 鈥濸o Prostu鈥, w latach 1989-1990 by艂 redaktorem 鈥濸rzegl膮du Wiadomo艣ci Agencyjnych鈥, nast臋pnie w okresie 1993-1994 pracowa艂 w redakcji 鈥濻uper Expressu鈥, w 1998 w redakcji czasopisma 鈥濻he鈥. Od 1985 roku Pawlak jest cz艂onkiem PEN Clubu, a od 2002 Zarz膮du Oddzia艂u Gda艅skiego. Opr贸cz tego, od 2000 roku pe艂ni funkcj臋 redaktora naczelnego wydawnictwa 鈥濼ower Press鈥 i portalu Port Wydawniczy literatura.net.pl.

Wybrana literatura przedmiotu:

  1. Tadeusz Nyczek, Milcz膮ce demonstracje, [w:] W stron臋 wiersza. Interpretacje poezji najnowszej, redakcja, wst臋p i opracowanie Ludwika Topp, Warszawa 1984.
  2. Dariusz Pawelec, Czy istnieje pokolenie 鈥76?, [w:] tego偶, Debiuty i powroty. Czytanie w czas prze艂omu, Katowice 1998.
  3. W艂adys艂aw Zawistowski, Przera藕liwa prywatno艣膰 Antoniego Pawlaka , [w:] Antoni Pawlak, Akt personalny. Wiersze z lat 70., 80., 90. , Gda艅sk 1999.
  4. S艂ownik pisarzy Wybrze偶a, strona Wojew贸dzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Josepha Conrada-Korzeniowskiego w Gda艅sku www.wbpg.org.pl

Jak oceniasz ten materia艂?

Kliknij na gwiazdk臋, aby zostawi膰 swoj膮 ocen臋

艢rednia ocena / 5. Liczba g艂os贸w:

Jak dot膮d brak g艂os贸w! Oce艅 ten post jako pierwszy.

Andrzej P膮gowski

Poprzedni wpis

Antropologia interpretatywna

Nast臋pny wpis
Wiedzo Znawca
Redaktor z rzemios艂em w r臋ku na co dzie艅 szef kontroli jako艣ci w brytyjskim oddziale Amazona. W niedalekiej przysz艂o艣ci planuje zrealizowa膰 m艂odzie艅cze marzenia i napisa膰 ksi膮偶k臋.

Komentarze - masz co艣 do napisania? Zostaw prosz臋 informacje.