Pablo Picasso

()

Pablo Picasso urodzi艂 si臋 w Maladze dnia 25 pa藕dziernika 1881 roku o godzinie 23:15. Naprawd臋 nazywa艂 si臋 Pablo Diego Jos茅 Francisco de Paula Juan Nepomuceno Mar铆a de los Remedios Cipriano de la Sant铆sima Trinidad Martyr Patricio Clito Ru铆z y Picasso. By艂 synem Jos茅 Ruiza Blanco, kt贸ry by艂 nauczycielem rysunku w Szkole Sztuk Pi臋knych i Rzemios艂a oraz Marii Picasso y Lopez. Wychowywa艂 si臋 w 艣rodowisku artystycznym, dlatego te偶 sw贸j pierwszy obraz 鈥濸ikador鈥 namalowa艂, gdy mia艂 8 lat. Gdy mia艂 10 lat wraz z rodzin膮 przeprowadzi艂 si臋 do Corunny. W 1895 roku, kiedy ojciec obejmuje posad臋 profesora Szko艂y Sztuk Pi臋knych w Barcelonie, Pablo odkrywa dzie艂a Velazqueza i Goyi. Dzi臋ki wsparciu ojca zapisuje si臋 do tej szko艂y potocznie zwanej 鈥濴a Lonja鈥, zachwycaj膮c sw膮 prac膮 komisj臋 egzaminacyjn膮 (dzie艂o to mia艂o by膰 wykonane w miesi膮c, Picasso namalowa艂 je w jeden dzie艅). W wynaj臋tej pracowni, tworzy pierwsze du偶e, akademickie p艂贸tno, 鈥濸ierwsz膮 Komuni臋鈥 (kt贸re dzi艣 znajduje si臋 w Muzeum Picassa) oraz mi臋dzy innymi 鈥濶auk臋 i mi艂osierdzie鈥, kt贸ry zdoby艂 uznanie na Krajowej Wystawie Sztuk Pi臋knych.

W pa藕dzierniku 1897 roku artysta spotyka艂 si臋 ze swoj膮 kuzynk膮 Carmen Blanco. Powszechnie uwa偶ano, 偶e 艂膮czy ich silne uczucie, jednak ich idylla nie trwa艂a d艂ugo, gdy偶 w pa藕dzierniku Picasso postanowi艂 wyjecha膰 do Madrytu. Tam bez problem贸w dosta艂 si臋 do Kr贸lewskiej Akademii San Fernando, jednak nauka tam nie trwa艂a d艂ugo, gdy偶 ze szko艂y zosta艂 usuni臋ty za niew艂a艣ciwe zachowanie.

Po powrocie do Barcelony pozna艂 Manuela Pallaresa 鈥 wieloletniego przyjaciela, u kt贸rego przebywa艂. Podczas powrotu do Barcelony Picasso spotka艂 si臋 pierwszy raz z nowymi kierunkami artystycznymi, wywodz膮cymi si臋 z impresjonizmu francuskiego. W 1899 roku pozna艂 swego kolejnego przyjaciela Jamie Sabartesa. Wraz ze swoimi znajomymi do艂膮czy艂 do grupy awangardowych intelektualist贸w. Spotyka艂 si臋 z nimi w tawernie 鈥 Els Quatre Gars鈥, co znaczy 鈥濩ztery Koty鈥. Tawerna ta reklamowa艂a si臋 jako 鈥瀏otycka piwiarnia dla mi艂o艣nik贸w P贸艂nocy i andaluzyjskie patio dla amator贸w Po艂udnia, miejsce ozdrowie艅cze鈥. W tym okresie ujawni艂y si臋 modernistyczne tendencje artysty. 鈥濩ztery koty鈥 istnia艂y oko艂o 6 lat, w czasie kt贸rych zyska艂y sobie ogromne uznanie. W roku 1900 czasopismo 鈥濲uventund鈥 (鈥濵艂odo艣膰鈥) po raz pierwszy opublikowa艂o rysunek Picassa. W dzienniku 鈥濴a Vanguardia鈥 ukaza艂a si臋 pierwsza recenzja na temat prac artysty.

W miar臋 up艂ywu czasu Pablo Picasso coraz cz臋艣ciej my艣la艂 o wyje藕dzie za granic臋. Finansowy problem wyjazdu rozwi膮za艂 jego 贸wczesny znajomy, Carlos Casagemas, z kt贸rym dzieli艂 sw膮 pracowni臋 przy Riera de San Juan. Pokry艂 on wydatki zwi膮zane z wyjazdem, dzi臋ki czemu autor 鈥濷statnich chwil鈥 m贸g艂 wyjecha膰 do Pary偶a. Wyjazd ten nie spotka艂 si臋 z aprobat膮 rodzic贸w malarza, gdy偶 mia艂 on wtedy zaledwie 19 lat. Po przyje藕dzie do Pary偶a Pablo wraz ze znajomymi mieli zapewniony dach nad g艂ow膮, pracowni臋 udost臋pni艂 im Nonell. Dzi臋ki wizytom w muzeach i galeriach m贸g艂 spotka膰 si臋 z tw贸rczo艣ci膮 impresjonist贸w, i ich nast臋pc贸w: Van Gogha, Gauguina czy Toulouse 鈥 Lautreca. Wtedy te偶 nast膮pi艂 bardzo p艂odny okres w jego tw贸rczo艣ci.

W Pary偶u Picasso spotka艂 katalo艅skiego przemys艂owca nazwiskiem Manach, kt贸ry finansowo popar艂 m艂odego, aczkolwiek zdolnego artyst臋. Mia艂o to ogromny wp艂yw dla Pabla, gdy偶 r贸wna艂o si臋 z jego niezale偶no艣ci膮 finansow膮. Namalowa艂 wtedy takie dzie艂a jak 鈥濳ankan鈥 czy 鈥濴e Mulin de la Galette鈥. Na paryskiej Exposition Universelle wystawiono jego obraz 鈥濷statnie chwile鈥. Mo偶na stwierdzi膰, 偶e Pary偶 mia艂 ogromny wp艂yw na kszta艂towanie charakteru oraz dzie艂a Picassa w okresie jego rozwoju. Pozna艂 tam nowe 艣rodki wyrazu, techniki tw贸rczo艣ci. Tak te偶 g艂贸wnym tematem jego dzie艂 by艂y kobiety i wino. Stworzy艂 on te偶 cykl prac na temat samob贸jstwa jego przyjaciela Casagemsa, kt贸ry odebra艂 sobie 偶ycie strzelaj膮c z rewolweru w g艂ow臋.

Powr贸t do Madrytu ukaza艂 Picassa nie jako m艂odego, pocz膮tkuj膮cego artyst臋 poszukuj膮cego w艂asnego stylu, ale cz艂owieka, kt贸ry z pewno艣ci膮 siebie mo偶e rozprawia膰 o sztuce. W Madrycie spotka艂 przyjaciela z Barcelony, Francisco de Assis Solera, z kt贸rym podj膮艂 si臋 redagowania pisma zatytu艂owanego 鈥濧rte Joven鈥. Publikowano w nim rysunki Picassa, g艂oszono ide臋 przeszczepienia do Madrytu katalo艅skiego ruchu modernistycznego. Pismo doczeka艂o si臋 jedynie pi臋ciu numer贸w, w kt贸rych proklamowano bunt m艂odego pokolenia, kt贸re szczyci艂o si臋 has艂ami idealizmu i walki.

W 1991 roku Pablo Picasso wr贸ci艂 na jaki艣 czas do Barcelony, a p贸藕niej znowu wyjecha艂 do Pary偶a. Rozwin膮艂 si臋 wtedy okres zwany b艂臋kitnym 鈥 w pracach przewa偶a艂 bowiem ten kolor. Charakteryzowa艂y go dzie艂a bardziej spokojne, melancholijne. Cz臋sto przedstawia艂 te偶 biedot臋 i n臋dz臋. Powsta艂y wtedy takie obrazy jak 鈥濨艂臋kitny pok贸j鈥, 鈥炁粂cie鈥, 鈥濪waj bracia鈥, 鈥濻tary Gitarzysta鈥. Cia艂a kobiet w tym czasie przedstawiane by艂y jako bardziej blade, bez u艣miechu,聽 wr臋cz pos臋pnie. Przewa偶a艂y tonacje ch艂odne, prace pe艂ne by艂y przenikliwo艣ci. Styl b艂臋kitny zako艅czy艂 si臋 w roku 1904. W procesie tw贸rczym Picassa pojawi艂 si臋 okres cyrkowy, jednak by艂 on stosunkowo kr贸tki. Powsta艂y w nim obrazy 鈥濳urtyzana w klejnotach鈥, 鈥Rodzina kuglarzy鈥.

B臋d膮c w Barcelonie Pablo pozna艂 sw膮 pierwsz膮 towarzyszk臋 偶ycia, Fernand臋 Olivier. Od 1905 roku zamieszkali razem, jednak Fernanda odwleka艂a 艣lub. Pog艂oski m贸wi膮, 偶e to ukochana mia艂a wp艂yw na gruntown膮 zmian臋 towarzysz膮c膮 p艂odno艣ci tw贸rczej Picassa. W 1906 roku pocz膮tkuje on styl r贸偶owy. Zafascynowany 艣wiatem cyrkowc贸w, akrobat贸w, arlekin贸w i klaun贸w, w swych pracach stosuje barwy ja艣niejsze, a tonacje pogodniejsze i umiarkowane. W por贸wnaniu do okresu niebieskiego, styl r贸偶owy wydaje si臋 by膰 rado艣niejszy nie tylko ze wzgl臋du na kolorystyk臋, ale r贸wnie偶 na tematyk臋 prac, a zw艂aszcza przedstawienie postaci w nich wyst臋puj膮cych. Tworzy艂 on pojedyncze sylwetki, otwarte przestrzenie, swobodny uk艂ad postaci. Przyk艂adowe obrazy dla tego okresu to 鈥濩h艂opiec prowadz膮cy konia鈥, 鈥濼oaleta鈥, 鈥Rodzina arlekina鈥, 鈥濪ziewczyna na kuli鈥.

W 1905 roku poznaje Andre Deraina oraz jego siostre Gertrud臋 Stein, z kt贸r膮 sp臋dza lato w wiosce Gosol i zaczyna malowa膰 jej portret. Tam te偶 pracuje nad obrazami, kt贸re zapocz膮tkowa艂y w jego tw贸rczo艣ci okres czarny. Zafascynowany Afryk膮, malowa艂 obrazy przypominaj膮ce maski (por贸wnuje si臋 do nich r贸wnie偶 portret Gertrudy). By艂y to obrazy z艂o偶one z mocnych, twardych kresek. Mo偶na zauwa偶y膰 tu powi膮zanie z jego p贸藕niejszymi dzie艂ami kubistycznymi.

W 1907 roku powsta艂 jedno z najs艂ynniejszych dzie艂 Pabla Picassa 鈥 鈥濸anny z Awinionu鈥. By艂y one inspirowane p艂贸tnami Cezanne鈥檃 i motywami afryka艅skimi. Obraz przedstawia pi臋膰 postaci. Trzy po lewej stronie stoj膮 nieruchomo. Mimo dziwnej, niekonwencjonalnej urody, s膮 zr贸wnowa偶one i spokojne, R贸偶ni je to od聽 pozosta艂ych dw贸ch, kt贸re tworz膮 grup臋 groteskowo zniekszta艂conych. . Gdy pokaza艂 to dzie艂o swoim przyjacio艂om, nie wywo艂a艂o ono u nich zachwytu. Przynios艂o to autorowi wielkie rozczarowanie oraz wizj臋 偶ycia w niedostatku.

Od tego czasu zaczyna on regularnie podr贸偶owa膰, g艂贸wnie mi臋dzy Hiszpani膮 a Francj膮.

Sytuacja finansowa Picassa zacz臋艂a si臋 poprawia膰, jego dzie艂a cieszy艂y si臋 coraz wi臋ksz膮 popularno艣ci膮, na dobre za偶egna艂 si臋 z kryzysem finansowym. Jednak nast臋puje kryzys w jego 偶yciu uczuciowym. Na pocz膮tku 1912 roku rozpada si臋 jego zwi膮zek z Fernand膮. Latem ju偶 z now膮 ukochan膮 Ev膮 Gouel (w rzeczywisto艣ci nazywa艂a si臋 Marelle Humbert) przeprowadza si臋 na po艂udnie Francji. Eva umiera w 1915 roku po d艂ugiej chorobie. Malarz bole艣nie prze偶ywa 艣mier膰 partnerki, jednak jego kariera artystyczna rozkwita, staje si臋 znany w coraz wi臋kszej ilo艣ci pa艅stw europejskich, a nawet w Stanach Zjednoczonych. Podczas wybuchu pierwszej wojny 艣wiatowej kubizm jest coraz bardziej rozpoznawany i bardzo intensywnie si臋 rozwija. By艂 to czas wzmo偶onych proces贸w tw贸rczych, Picasso pracowa艂 nad dekoracj膮 i kostiumami do baletu 鈥濸arada鈥. Poznaje wtedy Olg臋 Choch艂ow膮, z kt贸r膮 pobiera si臋 w 1918 roku. W 1919 roku wyje偶d偶a do Londynu, aby tam r贸wnie偶 podj膮膰 si臋 tworzenia dekoracji i kostium贸w do baletu 鈥濴e Tricorne鈥. W 1921 roku rodzi si臋 syn Paulo, jednak Pablo nie czuje si臋 by膰 spe艂niony w ma艂偶e艅stwie, g艂贸wnie przez ograniczenia, jakie nak艂ada艂a mu 偶ona. Na pocz膮tku roku 1927 malarz nawi膮zuje romans z Mari膮 Teres膮 Walter. Rozstaje si臋 z Olg膮, a Maria Teresa rodzi mu c贸rk臋, kt贸r膮 nazwali Maria 鈥 Concepci贸n. W 1936 roku Picasso poznaje Dor臋 Maar, kt贸ra zostaje jego kochank膮. Przez Dor臋 poznaje Ines, kt贸ra pocz膮tkowo pe艂ni艂a rol臋 pokoj贸wki, jednak szybko sta艂a si臋 kolejn膮 kochank膮 artysty. Picasso nie porzuci艂 znajomo艣ci z Mari膮 Teres膮, dzieli艂 sw贸j prywatny czas pomi臋dzy ni膮 i dwie kochanki.

W 1937 roku do Pary偶a dotar艂a wiadomo艣膰 o zbombardowaniu miasteczka Guernica le偶膮cego w kraju Bask贸w. By艂a to jedna z pierwszych masakr dokonanych przez faszyzm. Wydarzenie to wywar艂o tak ogromny wp艂yw na Picassa, 偶e postanowi艂 sw贸j gniew przela膰 na p艂贸tno ju偶 w kilka dni po ataku. Obraz powstawa艂 w gniewie, szybko i dramatycznie. W ten spos贸b zrodzi艂 si臋 jego najbardziej monumentalny obraz 鈥濭uerenika鈥. Stworzenie tego dzie艂a obudzi艂o w malarzu dzia艂ania patriotyczne. W 1944 roku wst膮pi艂 do Francuskiej Partii Komunistycznej, a po wojnie zaanga偶owa艂 si臋 w dzia艂anie po stronie ruch贸w pojowych i lewicowych.

W maju 1943 roku los 艂膮czy Picassa z m艂od膮 malark膮 Francoise Gilot, z kt贸r膮 po kilku latach zamieszkuje i ma dwoje dzieci (Claude鈥檃 鈥 1974 oraz Palom臋 鈥 1949). W 1948 roku Pablo bierze udzia艂 w Kongresie Intelektualist贸w dla Pokoju, kt贸ry odbywa si臋 we Wroc艂awiu, otrzymuje tam Krzy偶 Komandorski z Gwiazd膮 Orderu Odrodzenia Polski. Lata powojenne s膮 obfite nie tylko ze wzgl臋du na tw贸rczo艣膰 malarsk膮, ale r贸wnie偶 rze藕biarsk膮 czy ceramiczn膮 鈥 w listopadzie 1948 roku organizuj臋 wystaw臋 w Pary偶u, gdzie pokazuje 149 swoich ceramik. W 1953 roku Francoise postanawia zako艅czy膰 zwi膮zek, wyje偶d偶a z dzie膰mi, zostawiaj膮c Pabla. Po tym wydarzeniu artysta wykonuje rysunki zatytu艂owane 鈥濸icasso i komedia ludzka鈥, 鈥濵alarz i modelka鈥.

W tym czasie jego przyjaciele postanowili zorganizowa膰 jemu korrid臋. Picasso by艂 mi艂o艣nikiem tego rodzaju rozrywki. Fascynacj臋 to ujawnia w wielu swoich dzie艂ach, np. 鈥濿alka byk贸w鈥, 鈥濩zarny Matador鈥, 鈥濨yk z czworgiem oczu鈥. Korrida by艂a jego wielk膮 pasj膮, traktowa艂 j膮 jak dziedzin臋 sztuki.

W 1954 roku Pablo Picasso rozpocz膮艂 nowy rozdzia艂 w swoim 偶yciu wraz z modelk膮 Jacqueline Roque. Zamieszkali w willi na wzg贸rzach Cannes. W 1961 roku pobrali si臋. Malarz w tym czasie tworzy艂 w nowy spos贸b, wykorzystywa艂 silne akcentowanie form i odcieni. W 1971 roku zorganizowano mu wystaw臋 w Wielkiej Galerii w Luwrze z okazji 90 urodzin. Rok p贸藕niej Picasso przygotowuje si臋 do wielkiej wystawy najnowszych prac dla Palais de Papes w Awinionie. W 1973 roku wystawia 156 rycin w Galerii Louise Leiris w Pary偶u.

Pablo Picasso zmar艂 8 kwietnia 1973 roku w Notre-Dame-de-Vie w Mougins. Pochowany zosta艂 dwa dni p贸藕niej w Chateau de Vauvenargues.

Bibliografia:

  1. Penrose Roland: Picasso. 呕ycie i tw贸rczo艣膰. Warszawa: Pa艅stwowy Instytut Wydawniczy, 1991. ISBN 83-06-01900-8.
  2. Picasso. 1881-1973. Praca zbiorowa. Warszawa: Firma Ksi臋garska Jacek Olesiejuk, 2005. ISBN 83-89677-23-7.
  3. Rewolucja na p艂贸tnie. http://www.newsweek.pl/artykuly/rewolucja-na-plotnie,17765,1
  4. Toeplits: Picasso i rewolucja. http://www.lewica.pl/index.php?id=9445
  5. Toreador na szkle. http://www.newsweek.pl/artykuly/sekcje/kultura/toreador-na-szkle,10530,1

Jak oceniasz ten materia艂?

Kliknij na gwiazdk臋, aby zostawi膰 swoj膮 ocen臋

艢rednia ocena / 5. Liczba g艂os贸w:

Jak dot膮d brak g艂os贸w! Oce艅 ten post jako pierwszy.

Otoczenie marketingowe

Poprzedni wpis

Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze (PTTK)

Nast臋pny wpis
Wiedzo Znawca
Redaktor z rzemios艂em w r臋ku na co dzie艅 szef kontroli jako艣ci w brytyjskim oddziale Amazona. W niedalekiej przysz艂o艣ci planuje zrealizowa膰 m艂odzie艅cze marzenia i napisa膰 ksi膮偶k臋.

Komentarze - masz co艣 do napisania? Zostaw prosz臋 informacje.