Holografia

()

Holografia

Holografia 鈥 s艂owo to pochodzi z j臋zyka greckiego: holos 鈥 ca艂o艣膰, graphos 鈥 opisywa膰 i oznacza technik臋, dzi臋ki kt贸rej mo偶liwe jest otrzymywanie obraz贸w przestrzennych (tr贸jwymiarowych) za pomoc膮 艣wiat艂a sp贸jnego, kt贸rego najdoskonalszym 藕r贸d艂em jest laser. Z punktu widzenia fizyki holografia stanowi technik臋 zapisu i odtwarzania p贸l falowych, najcz臋艣ciej elekromagnetycznych. Metoda ta rejestruje, a nast臋pnie rekonstruuje zar贸wno amplitud臋 czyli nat臋偶enie fali, jak te偶 faz臋 fali, a wi臋c drog臋 przebyt膮 przez 艣wiat艂o (fal臋).
Obraz tr贸jwymiarowy powstaje w wyniku interferencji, czyli nak艂adania si臋 na siebie dw贸ch wi膮zek 艣wiat艂a 鈥 pierwszej, odbijaj膮cej si臋 od holografowanego przedmiotu oraz drugiej biegn膮cej bezpo艣rednio w stron臋 kliszy, a wi臋c 艣wiat艂oczu艂ego materia艂u, na kt贸rym zapisywana jest informacja o danym przedmiocie. Dla por贸wnania w przypadku fotografii mamy do czynienia tylko z jedn膮 wi膮zk膮 艣wiat艂a, kt贸ra przechodzi przez fotografowany obiekt, to te偶 ma tu miejsce proces jednostopniowy. W holografii natomiast wszystko odbywa si臋 w dw贸ch etapach. Pierwszy stanowi ZAPIS 鈥 w celu zapisania na kliszy informacji zawartej w amplitudzie fali rozproszonej przez dany przedmiot, wykorzystuje si臋 interferencj臋 fali przedmiotowej za sp贸jn膮 z ni膮 fal膮 odniesienia, a wi臋c t膮, kt贸ra nie przechodzi艂a przez holografowany obiekt. Powsta艂y w wyniku tego obraz, rejestrowany jest na kliszy b膮d藕 innym materiale 艣wiat艂oczu艂ym, natomiast po wywo艂aniu stanowi hologram. Z niego w艂a艣nie w drugim etapie ODTWARZANIA otrzymujemy tr贸jwymiarowy obraz danego obiektu.

Termin holografia, jak r贸wnie偶 ca艂a metoda rejestracji obraz贸w przestrzennych zosta艂y zaproponowane w 1948 roku przez angielskiego fizyka w臋gierskiego pochodzenia Dennisa Gabora. Jednak dwustopniowy proces otrzymywania obraz贸w tr贸jwymiarowych zosta艂 wynaleziony ju偶 28 lat wcze艣niej przez polskiego uczonego 鈥 profesora Politechniki Warszawskiej Mieczys艂awa Wolfke, kt贸ry pracowa艂 w贸wczas nad koncepcj膮 mikroskopu elektronowego. Jego badania nie zosta艂y w owym czasie docenione przez innych naukowc贸w i uleg艂y zapomnieniu. D. Gabor jednak z nich korzysta艂.

Wybrana literatura przedmiotu:

E. Jagoszewski, Holografia optyczna, Warszawa 1988.

B. M. Jaworski i A. A. Diet艂af , Fizyka 鈥 poradnik encyklopedyczny, Warszawa 2002.

M. P. Sadowski, Hologramy i holografia, Warszawa 2005.

Jak oceniasz ten materia艂?

Kliknij na gwiazdk臋, aby zostawi膰 swoj膮 ocen臋

艢rednia ocena / 5. Liczba g艂os贸w:

Jak dot膮d brak g艂os贸w! Oce艅 ten post jako pierwszy.

Wiedzo Znawca
Redaktor z rzemios艂em w r臋ku na co dzie艅 szef kontroli jako艣ci w brytyjskim oddziale Amazona. W niedalekiej przysz艂o艣ci planuje zrealizowa膰 m艂odzie艅cze marzenia i napisa膰 ksi膮偶k臋.

Komentarze - masz co艣 do napisania? Zostaw prosz臋 informacje.