Ciekawostki

Historia fryzur z r贸偶nych dekad

Zbli偶a si臋 studni贸wka, przed nami jest ca艂y karnawa艂. S膮dz臋, 偶e niniejszy artyku艂 b臋dzie inspiracj膮 dla uczestnik贸w tych radosnych imprez. Zabieg strzy偶enia w艂os贸w stosuje si臋 odk膮d istnieje ludzko艣膰. Pierwsi prymitywni ludzie pozbywali si臋 nadmiaru w艂os贸w nie ze wzgl臋du na potrzeb臋 osobistego pi臋kna lecz ze wzgl臋d贸w praktycznych (d艂ugie w艂osy by艂y niewygodne). Spos贸b w jaki ich si臋 pozbywali ci臋偶ko nazwa膰 sztuk膮 fryzjersk膮 (przy u偶yciu krzemiennego no偶a b膮d藕 ognia) ale tu nale偶y doszukiwa膰 si臋 jej pocz膮tk贸w i przyczyn powstania. Dopiero w p贸藕niejszych okresach gdy ludno艣膰 zacz臋艂a si臋 cywilizowa膰 fryzura nabra艂a wi臋kszego znaczenia (pi臋kno, higiena).

 

 

艢redniowiecze

 

Zabieg strzy偶enia w艂os贸w stosuje si臋 odk膮d istnieje ludzko艣膰. Pierwsi prymitywni ludzie pozbywali si臋 nadmiaru w艂os贸w nie ze wzgl臋du na potrzeb臋 osobistego pi臋kna lecz ze wzgl臋d贸w praktycznych (d艂ugie w艂osy by艂y niewygodne). Spos贸b w jaki ich si臋 pozbywali ci臋偶ko nazwa膰 sztuk膮 fryzjersk膮 (przy u偶yciu krzemiennego no偶a b膮d藕 ognia) ale tu nale偶y doszukiwa膰 si臋 jej pocz膮tk贸w i przyczyn powstania. Dopiero w p贸藕niejszych okresach gdy ludno艣膰 zacz臋艂a si臋 cywilizowa膰 fryzura nabra艂a wi臋kszego znaczenia (pi臋kno, higiena).

Czepek

Czepek

Typowy dla kobiecej mody wiek贸w 艣rednich szczeg贸艂 to czepek. W II po艂owie XIV i w XV wieku przyj膮艂 on bardzo wybuja艂e kszta艂ty i zas艂oni艂 ca艂膮 fryzur臋, jednak kiedy czepek by艂 ma艂y ods艂ania艂 faluj膮ce d艂ugie w艂osy, swobodnie opadaj膮ce na plecy.Patrz膮c na wizerunki pa艅 z okresu p贸藕nego 艣redniowiecza, zastanawiamy si臋, jak te偶 mog艂y wygl膮da膰 ich fryzury? Z nielicznych przekaz贸w ikonograficznych i literackich wiemy, 偶e w艂osy zaczesywano do ty艂u i upinano na czubku g艂owy w wysok膮 koron臋 z warkoczy. Kobiety te偶 czesa艂y si臋 z przedzia艂kiem po艣rodku g艂owy, d艂ugie w艂osy opada艂y im wtedy na ramiona, nieraz si臋gaj膮c kolan. Czasem wplatano sztuczne w艂osy, 偶eby przed艂u偶y膰 naturalny warkocz. Zabytki sztuki gotyckiej przewa偶nie ukazuj膮 kobiety w czepcach. Takie nakrycia g艂owy by艂y w贸wczas nieod艂膮cznym atrybutem m臋偶atek i tylko panny mog艂y paradowa膰 z nieos艂oni臋tymi g艂owami, maj膮c za ca艂膮 ozdob臋 skromn膮 przepask臋 lub wianuszek z kwiat贸w. Zamo偶niejsze kobiety przykrywa艂y sploty warkoczy z艂ot膮 siatk膮. W XV wieku wi臋kszo艣膰 dzie艂 plastycznych to obiekty sztuki religijnej, d艂ugie, rozpuszczone w艂osy widzimy wi臋c tylko u niedoros艂ych dziewcz膮t, 艣wi臋tych dziewic i Marii 鈥 matki Jezusa. Wszystkie inne kobiety, przedstawiane na obrazach czy rze藕bach, wyst臋puj膮 w czepcach.

 

Renesans

 

Powsta艂 nowy idea艂 kobiecej urody. Odrodzenie

Fryzury z XVI w.

Renesansowa pi臋kno艣膰 mia艂a z艂ociste w艂osy u艂o偶one w kunsztown膮, a jednak swobodn膮 i naturaln膮 fryzur臋. Oko艂o roku 1525 mistrz sztuki fryzjerskiej stworzy艂 uczesanie okalaj膮ce twarz dwoma wa艂eczkami z w艂os贸w uformowanymi w kszta艂cie serca i uzupe艂nionymi toczkiem lub siatk膮 z pere艂 kr贸luj膮cych w modzie szesnastowiecznej. Czo艂o musia艂o by膰 wysokie i wypuk艂e, wi臋c aby je uwydatni膰 golono w艂osy na skroniachPoniewa偶 nie wszystkie elegantki mia艂y naturalny z艂ocisty kolor w艂os贸w, a taki by艂 po偶膮dany wr臋cz obowi膮zuj膮cy, wi臋c uzyskiwa艂y go stosuj膮c zio艂owe p艂ukanki i farby, a tak偶e wykorzystuj膮c rozja艣niaj膮ce dzia艂anie s艂o艅ca. W dalszym ci膮gu jednak cz臋sto sfalowane w艂osy zaczesane do ty艂u skrywa艂 czepek.

 

Wiek XVII

 

W XVII wieku aby podkre艣li膰 wyd艂u偶enie sylwetki, w艂osy zaczesywano do g贸ry na specjalnych podk艂adkach i zdobiono klejnotami. Ludwik XIV

Ludwik XIV

Fryzury osi膮gn臋艂y znaczn膮 wysoko艣膰. M臋偶czy藕ni nosili w艂osy d艂ugie skr臋cone w loki Im m臋偶czyzna by艂 elegantszy, tym d艂u偶sze mia艂 pukle. W艣r贸d kobiet modna fryzura w latach 60, by艂a zdobiona per艂ami, klejnotami i wst膮偶kami, mia艂a horyzontalny przedzia艂ek na przodzie i dwa symetryczne przedzia艂ki, kr贸tk膮 grzywk臋 i loki nad uszami, a z ty艂u w艂osy zebrane w w臋ze艂. W latach 70, z mody wysz艂a grzywka zast膮piona drobnymi, skr臋conymi loczkami p艂asko u艂o偶onymi na czole.

Ludwik XIV (1635-1715) panuj膮cy we Francji, wprowadzi艂 鈥 rzekomo dla ukrycia w艂asnej 艂ysiny – mod臋 na peruki. W kr贸tkim czasie peruka, u艂o偶ona w pukle opadaj膮ce na piersi, sta艂a si臋 symbolem powagi oraz autorytetu i 偶aden szanuj膮cy si臋 m臋偶czyzna nie pokaza艂by si臋 bez niej. Pod koniec XVII wieku peruki sta艂y si臋 bardzo d艂ugie i ci臋偶kie. Mimo tej niewygody pe艂n膮 peruk臋 m臋sk膮 uwa偶ano za niezb臋dny dodatek do stroju. Fryzury barokowe

Mo偶e ci臋 zainteresowa膰 tak偶e:  Ciekawostki kulturystyczne

Fryzury barokowe

Niekt贸rzy m臋偶czy藕ni woleli jednak zapu艣ci膰 w艂asne w艂osy, dodaj膮c peruk臋-grzywk臋 uzupe艂niaj膮c膮 fryzur臋. W艂osy pod peruk臋 albo golono, albo strzy偶ono na kr贸tko. Rzemie艣lnicy nie nosili peruk, poniewa偶 by艂y bardzo drogie i niewygodne, natomiast zapuszczali w艂asne d艂ugie w艂osy.

Damskie peruki nie by艂y tak okaza艂e jak m臋skie, natomiast oko艂o 1690 roku wprowadzono fontanges, ozdob臋 z mu艣linu, koronek i wst膮偶ek, wysoko upi臋ta na drucianym stela偶u. Mod臋 fontazi贸w wprowadzi膰 mia艂a kochanka Ludwika XIV panna de Fontange przewi膮zuj膮c wst膮偶k膮 przeszkadzaj膮ce w polowaniu loki. Fonta偶 sk艂ada艂 si臋 z zakrywaj膮cego ty艂 g艂owy ma艂ego czepka, do kt贸rego z przodu przyszywano nad czo艂em kokardy z koronki, a czasem warstwy plisowanych koronkowych falban, przypominaj膮cych piszcza艂ki organowe, kt贸re stercza艂y do g贸ry dzi臋ki drucianemu rusztowaniu. Te wymy艣lne czepeczki nieraz si臋ga艂y a偶 20 centymetr贸w ponad g艂ow臋, lecz stopniowo zmniejsza艂y si臋, w miar臋 jak wchodzi艂y w mod臋 ma艂e, okr膮g艂e czepce charakterystyczne dla XVIII wieku. U schy艂ku XVII wieku kobiety fryzowa艂y i uk艂ada艂y w艂asne w艂osy. Grzebienie, kt贸rymi si臋 pos艂ugiwa艂y by艂y r臋cznie robione z przer贸偶nych materia艂贸w, na przyk艂ad z ko艣ci s艂oniowej lub drewna.

 

Wiek XVIII

 

W XVIII wieku zamo偶ni eleganci nosili wysokie bia艂e peruki, kt贸re wprowadzono oko艂o 1710 roku. Najbardziej szykowne peruki wykonywano z w艂os贸w ludzkich, jednak ze wzgl臋du na wysoki koszt takich peruk, cz臋sto u偶ywano w艂osia ko艅skiego. Du偶膮 przewag膮 鈥瀔o艅skich peruk鈥 by艂o to, 偶e pukle z w艂osia nie rozkr臋ca艂y si臋 na deszczu. Na warkoczyk z ty艂u peruki nak艂adano czasem woreczek z tafty, 艣ci膮gany sznureczkami i wyko艅czony kokard膮.

 

Rokoko (schy艂ek Baroku)

 

W latach siedemdziesi膮tych i osiemdziesi膮tych XVIII wieku, uczesanie sta艂o si臋 najwa偶niejszym elementem damskiego wygl膮du. Przyczyni艂a si臋 do tego w du偶ej mierze nadworna modniarka kr贸lowej Maria Antonina

Maria Antonina

Marii Antoniny (1755-1793), madame Rosa Bertin. Ona to, zajmuj膮c si臋 pocz膮tkowo dekoracj膮 sukien balowych koronowanej klientki, zacz臋艂a tak偶e ozdabia膰 jej fryzury. Nie wystarczy艂y ju偶 bujne sploty peruki pokrytej pudrem. Kr贸lowa, a w 艣lad za ni膮 arystokratyczne damy, zacz臋艂y nosi膰 na g艂owach niebotycznych rozmiar贸w budowle, konstruowane na sztywnych podk艂adkach i drucianych stela偶ach, nazwane pufami (istotnie przypomina艂y nieco mi臋kkie mebelki do siedzenia). Dopiero na takim tle rozwija艂a pani Bertin sw膮 nieposkromion膮 fantazj臋. Fryzura mog艂a wyra偶a膰 nastr贸j damy, jej uczucia i pragnienia, upodobania kulturalne i polityczne, wreszcie 鈥 nawi膮zywa膰 do aktualnych wydarze艅. Z pomoc膮 zwoj贸w gazy i tiulu, pi贸r, klejnot贸w, sztucznych kwiat贸w i owoc贸w, miniaturek ludzi i przedmiot贸w tworzono we w艂osach b膮d藕 na okrywaj膮cym je ogromnym kapeluszu literack膮 kompozycj臋. Panie chc膮ce okaza膰 wiernopodda艅cze uczucia nosi艂y pufy upami臋tniaj膮ce koronacj臋 Ludwika XVI czy te偶 narodziny Delfina. Mi艂o艣niczki teatru reagowa艂y rodzajem uczesania na premiery kolejnych sztuk Beaumarchais鈥檊o. Najwi臋ksze pole do popisu mia艂y jednak panie pragn膮ce okaza膰 swe sentymenty. Dla mi艂o艣niczki rodzinnego ogniska komponowano fryzury z figurkami ca艂ej ukochanej familii. Wdowa po admirale nosi艂a na g艂owie model 偶aglowca, p艂yn膮cy na falach z gazy i tiulu. To ostatnie dzie艂o by艂o autorstwa pana Beaularda, konkurenta madame Bertin w tworzeniu oryginalnych uczesa艅. Fryzura pe艂na sentyment贸w by艂a modna, lecz bardzo uci膮偶liwa, samo uk艂adanie koafiury zmusza艂o fryzjera do wchodzenia na rabin臋. By unie艣膰 ci臋偶ar spoczywaj膮cej na g艂owie konstrukcji, damy musia艂y podpiera膰 si臋 cienkimi, wysokimi laskami. Wsiadanie do lektyki czy karety wymaga艂o niekiedy zdj臋cia dachu z pojazdu, aby nie naruszy膰 dzie艂a, dama spa艂a w pozycji p贸艂siedz膮cej i nie czesa艂a w艂os贸w w czasie mi臋dzy wizytami fryzjera. Z kolei konsekwencj膮 braku higieny, powszechnego w tamtych czasach, by艂y zape艂niaj膮ce fryzur臋 insekty, kt贸re t臋piono za pomoc膮 specjalnych z艂otych m艂oteczk贸w.

Mo偶e ci臋 zainteresowa膰 tak偶e:  Religijne i biblijne ciekawostki - Ciekawe i ma艂o znane fakty przedstawione w Biblii

Francuskie wzory na艣ladowano w prawie ca艂ej Europie, ale na przyk艂ad w Polsce, przynamniej w pierwszej po艂owie stulecia, panny rodzimym obyczajem zaplata艂y w艂osy w warkocze, zdobne wst膮偶kami i kwiatami

W drugiej po艂owie XVIII wieku Europ臋 ogarn臋艂a anglomania, a wi臋c na艣ladowano tak偶e angielskie fryzury, a te w por贸wnaniu z francuskimi by艂y znacznie uproszczone. Damy pozby艂y si臋 uci膮偶liwych peruk, a w艂osy, najcz臋艣ciej ju偶 nie pudrowane, opada艂y swobodnie na ramiona w obfitych puklach i lokach.

 

Wiek XIX

 

W ostatnich latach XVIII wieku i pierwszym dziesi臋cioleciu XIX wieku dosz艂o do radykalnej Fryzyra a la titus

Fryzura a la titus

zmiany mody kobiecej. Nowa moda wprowadzi艂a te偶 nowy typ uczesania nawi膮zuj膮cego do staro偶ytnych pierwowzor贸w. Noszono zar贸wno w艂osy d艂ugie, upinane na czubku g艂owy i opadaj膮ce w swobodnych lokach na czo艂o i policzki, jak te偶 鈥 co by艂o nowo艣ci膮 鈥 w艂osy 艣ci臋te kr贸tko, na wz贸r fryzur m臋skich, zwanych 鈥瀉 la Titus鈥.

Jednak fryzury elegantek szybko odesz艂y od antykizuj膮cej naturalno艣ci na rzecz misternie uk艂adanych koafiur ze spi臋trzonych lok贸w.

Oko艂o roku 1830 dosz艂o do powstania zupe艂nie nowego wzorca sylwetki kobiecej, a to poci膮gn臋艂o za sob膮 zmiany w fryzurze. Cesarzowa Eugenia, 偶ona Napoleona III

Cesarzowa Eugenia

Sk艂ada艂a si臋 ona teraz jakby z kilku oddzielnych cz臋艣ci 鈥 wysokiego koka, upi臋tego warkocza i sztywnych lok贸w zebranych w p臋ki po obu stronach twarzy.

Lata 50 -te i 60 -te XIX wieku to czas, gdy kr贸luje niepodzielnie brunetka. Mo偶e za przyk艂adem cesarzowej Francji – Eugenii? W艂osy by艂y czesane z przedzia艂kiem i opada艂y w lokach na szyj臋. Jednak najwspanialsze w艂osy tamtych czas贸w posiada艂a cesarzowa Austrii – El偶bieta, pi臋kna jak bogini, z bujnymi lokami si臋gaj膮cymi ziemi. Kr膮偶y艂y po Wiedniu opowie艣ci o tym, jak to biedne s艂u偶膮ce i fryzjerzy myli i czesali legendarne w艂osy cesarzowej. By艂o to zaj臋cie zajmuj膮ce ca艂y dzie艅! Opowiadano sobie o wyp艂acanych odszkodowaniach dla pokoj贸wek, kt贸re cesarzowa podobno bi艂a lusterkiem, gdy zada艂y jej b贸l przy rozczesywaniu jej bujnych lok贸w.

W latach 70 XIX stulecia uczesanie stawa艂o si臋 coraz bardziej czasoch艂onne: fryzowana grzywka nad czo艂em, drobne loczki na skroniach, w臋ze艂 na czubku g艂owy i jeszcze mi臋kkie loki opadaj膮ce na kark.

 

Wiek XX

 

Prze艂om wiek贸w XIX i XX to czas secesyjnej stylizacji. Modna fryzura to d艂ugie, rozwiane w艂osy. Asta Nielsen

Asta Nielsen

Jednak pierwsza wojna 艣wiatowa nie tylko przeobrazi艂a map臋 Europy, ale przynios艂a r贸wnie偶 wielkie przemiany spo艂eczne, kulturalne i obyczajowe. Zjawisko emancypacji tym razem zrewolucjonizowa艂o ca艂膮 damsk膮 posta膰, pojawi艂 si臋 typ ch艂opczycy wykluczaj膮cy definitywnie d艂ugie w艂osy. W 1920 roku Asta Nielsen do roli 鈥濰amleta鈥 obci臋艂a w艂osy na kr贸tko. Fryzura jej sta艂a si臋 w Niemczech bardzo popularna 鈥 co przerazi艂o wielu m臋偶czyzn. Fryzura ch艂opi臋ca to pierwsze uczesanie kobiet podobne do fryzur m臋skich i wyst臋puj膮ce w r贸偶nych wariantach: 鈥瀞znyt Eton鈥 (kr贸tko z ty艂u); fryzura 鈥瀗a pazia鈥, 鈥瀠derzenie wiatru鈥, z w艂osami zaczesanymi do przodu. Fryzury kr贸tkie ukaza艂y si臋 po raz pierwszy w Pary偶u w 1913 roku. Pod wp艂ywem tej mody francuska projektantka mody Coco Chanel tak偶e przyci臋艂a sobie w艂osy w 1916 roku, a p贸藕niej opowiada艂a, 偶e spali艂a sobie w艂osy nad kuchenk膮.

Najs艂awniejszy polski fryzjer i jego kreacje

A. Cierplikowski i kreacje

Nasz rodak, Antoni Cierplikowski, unie艣miertelni艂 swoje imi臋, wprowadzaj膮c w 1920 roku kr贸tk膮 fryzur臋 z grzywk膮 nad czo艂em. Panie zacz臋艂y wi臋c masowo 艣cina膰 w艂osy, czesz膮c si臋 z grzywk膮 nad czo艂em i pejsikami przy uszach, wyskubywa膰 brwi w w膮ski 艂uk.

Jednak ju偶 w latach trzydziestych nast膮pi艂 kolejny zwrot: ku kobieco艣ci. W艂osy zn贸w zacz臋to uk艂ada膰 w loczki i drobne fale, utrzymuj膮ce si臋 dzi臋ki 鈥瀢iecznej鈥 ondulacji, przy czym miejsce ognistych brunetek z czas贸w ch艂opczycy zaj臋艂y delikatne blondynki.

Mo偶e ci臋 zainteresowa膰 tak偶e:  100 艣miesznych ciekawostek o Polakach - Top ?

Na pocz膮tku lat pi臋膰dziesi膮tych kobiety nosi艂y proste w艂osy do ramion lub niedbale ostrzy偶one z kr贸tkimi kosmykami opadaj膮cymi na czo艂o.

Marilyn Monroe, Brigitte Bardot i Audrey Hepburn

Gwiazdy i fryzury

Najciekawszymi symbolami epoki lat 50 – tych by艂y: Marilyn Monroe, Brigitte Bardot i Audrey Hepburn. Ka偶da z nich reprezentuje inny typ osobowo艣ci i urody obecny na wsp贸艂czesnych pokazach.

Dyskretny seksapil w/g Marilyn Monroe – styl jej oddaje w pe艂ni charakter lat 50. W艂osy s膮 starannie u艂o偶one, p贸艂d艂ugie, nawini臋te na grube wa艂ki, stapirowane, podniesione u nasady. Kolor – to platynowy blond. Makija偶 jest wystudiowany i perfekcyjny, czysty w formie i przekazie. Kontrastowy i bardzo widoczny. Wa偶ne – unikamy wulgarno艣ci.

FryzuraW latach sze艣膰dziesi膮tych idolem wszystkich m艂odych kobiet sta艂a si臋 Brigitte Bardot, na艣ladowano jej uczesanie w ko艅ski ogon. Pojawi艂a si臋 te偶 moda na fryzury tapirowane. Ogromny wp艂yw na wygl膮d 贸wczesnej m艂odzie偶y mia艂a kultura hipisowska, kt贸ra swoich zwolennik贸w znalaz艂a r贸wnie偶 w Polsce. Hipisi nosili d艂ugie w艂osy (cz臋sto zak艂adali na g艂ow臋, przepaski), ubierali si臋 kolorowo, m臋偶czy藕ni zazwyczaj zapuszczali brody. Nie mniejszy wp艂yw na m艂odych mieli The Beatles 鈥 czteroosobowy zesp贸艂 z Liverpoolu o charakterystycznych g臋stych fryzurach przypominaj膮cych kszta艂t grzyba. Na艣ladownictwo fan贸w zespo艂u spowodowa艂o 偶e uczesanie to sta艂o si臋 modne ju偶 nie tylko w艣r贸d ich zwolennik贸w. W latach siedemdziesi膮tych modn膮 fryzur膮 staje si臋 tzw. 鈥瀉fro鈥 (charakterystyczna dla ludno艣ci czarnosk贸rej). Kobieta lat 80-tych to model 鈥瀔obiety 鈥 wieszak鈥. Sylwetka wysoka i bardzo szczup艂a. Modne ubiory tej dekady bardzo mocno akcentuj膮 ramiona przez du偶e poduszki wk艂adane pod 偶akiety, p艂aszcze, a nawet bluzki i swetry. Modne ubiory to ubiory o kilka rozmiar贸w za du偶e, 偶akiety z wywini臋tymi r臋kawami, p艂aszcze z draganami na wysoko艣ci kolan do tego olbrzymie nak艂adane kieszenie. Najmodniejsze by艂y zgrzebne, szare tkaniny. W latach 90-tych nast膮pi艂o pomieszanie styl贸w i zupe艂na dowolno艣膰 w noszonych fryzurach. Wp艂yw na to mog艂a mie膰 zmiana ustroj贸w politycznych daj膮ca ludziom absolutn膮 wolno艣膰 w kwestii zachowania i wygl膮du zewn臋trznego.

 

Zako艅czenie

 

Cz臋sto fryzury oddawa艂y tendencje stylowe swoich czas贸w, zawsze by艂y 艣ci艣le zwi膮zane z mod膮 obowi膮zuj膮c膮 w strojach. Wydaje si臋, 偶e zapotrzebowanie m臋偶czyzn na us艂ugi fryzjerskie zawsze by艂o mniejsze. Idea艂 pi臋kna Twiggy

Twiggy, afro, punk

Tym niemniej bywa艂y epoki, w kt贸rych fryzury m臋skie zaskakiwa艂y swoim wyrafinowaniem i kunsztem. Cz臋sto wi膮za艂o si臋 to z pozycj膮 spo艂eczn膮 b膮d藕 wykonywan膮 funkcj膮. W krajach anglosaskich, a zw艂aszcza w Anglii, cz艂onkowie Izby Lord贸w, s臋dziowie 鈥 obowi膮zkowo wyst臋powali w perukach. Ten stan zreszt膮 trwa do dnia dzisiejszego 鈥 przynajmniej w s膮dach. Co si臋 tyczy Polski, wystarczy prze艣ledzi膰 malarstwo portretowe okresu saskiego i stanis艂awowskiego, aby si臋 przekona膰, 偶e moda i w tym okresie narzuca艂a pewne kanony, oczywi艣cie w odniesieniu do sfer wy偶szych. I nie mo偶na tu dywagowa膰, czy to nam si臋 podoba czy nie, bo w dziedzinie mody, czy szerzej 鈥 sztuki 鈥瀌e gustibus non est disputandum鈥 (o gustach si臋 nie dyskutuje).

 

Bibliografia

Kronika kobiet. Pod red. Mariana B. Michalika. Warszawa, 鈥濳ronika, 1997

Langley Andrew: 艢redniowiecze. Warszawa, 鈥濧rkady鈥, 1998

Mo偶d偶y艅ska-Nawotka Ma艂gorzata: O modach i strojach. Wroc艂aw, Wydawnictwo Dolno艣l膮skie, 2004

Odkrycia m艂odych: encyklopedia Larousse-Gallimand. T.V: Odrodzenie i XVII wiek. Warszawa, BGW, 1995

Rowland-Warne L.: Stroje. Warszawa, 鈥濧rkady鈥, 1996

Sieradzka Anna: 呕ony modne. Historia mody kobiecej od staro偶ytno艣ci do wsp贸艂czesno艣ci. Warszawa, WN-T, 1993

Jak oceniasz ten materia艂?

Kliknij na gwiazdk臋, aby zostawi膰 swoj膮 ocen臋

艢rednia ocena / 5. Liczba g艂os贸w:

Jak dot膮d brak g艂os贸w! Oce艅 ten post jako pierwszy.

15 偶eglarskich ciekawostek marynistycznych

Poprzedni wpis

Majsterkowanie od czego zacz膮膰? mo偶e od budy dla psa

Nast臋pny wpis
Wiedzo Znawca
Redaktor z rzemios艂em w r臋ku na co dzie艅 szef kontroli jako艣ci w brytyjskim oddziale Amazona. W niedalekiej przysz艂o艣ci planuje zrealizowa膰 m艂odzie艅cze marzenia i napisa膰 ksi膮偶k臋.

Na pewno zainteresuj膮 Ci臋 jeszcze:

Komentarze - masz co艣 do napisania? Zostaw prosz臋 informacje.

Pozostaw komentarz

Tw贸j adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola s膮 oznaczone *